Schippers start de Uber van de pillenmarkt

 

2016-03-21 14_29_36-Greenshot

De scepsis in de media over minister Schippers aanpak van de grote farmaceutische bedrijven is onterecht, betoogt gastcolumniste Sandra Phlippen.

Het Uber-model staat symbool voor hoe nieuwkomers met een frisse blik en slimme technologie markten kunnen openbreken waar onnodig hoge prijzen worden gerekend. Het zijn altijd markten waarin licenties, subsidies of in dit geval patenten marktmacht creëren die tot hoge prijzen lijden. Het Uber-model kenmerkt zich daarnaast door het maken van een individuele match tussen vrager en aanbieder. En ook dat is Schippers van plan.

Onze eigen Edith Schippers zou zomaar het revolutionaire brein kunnen blijken achter de ontwrichting van de pillenmarkt. Eind januari opende ze met haar Kabinetsbrief toekomstvisie medicijnen de aanval op grote farmaceuten. Ze wil de farmaceuten die steeds gigantischere prijzen vragen voor nieuwe medicijnen tegen vooral kanker en reuma een kopje kleiner maken. Om dat te bereiken wil ze een gezamenlijk europees inkoopplatform oprichten én ze wil dat de mogelijkheden voor gepersonaliseerde medicijnen zoveel mogelijk worden toegepast.

Haar plan stuitte in de media vooral op scepsis. ‘klinkt stoer’, kopten vrijwel alle kranten, ‘maar wat kan dat kleine Nederland dat nauwelijks een procentje op de wereldmarkt claimt nou maken tegen de big pharma megaconglomeraten?’ Wat die media niet weten is dat Schippers en haar ambtelijke kornuiten inmiddels een doorn in het oog zijn geworden van de Europese Commissie die Nederland aanwijst als de koploper in de parallelle handel in medicijnen. Nederland mag dan wel te klein zijn om lage prijzen af te dwingen bij big pharma zelf, ze is de bovenste beste in het opkopen van medicijnen die door grotere landen tegen lagere prijzen zijn uitonderhandeld. De opbrengsten van de goedkoper uit het buitenland ingeslagen medicijnen mogen van Schippers worden verdeeld tussen apotheker en verzekeraar.

Die parallelle handel moet Schippers op een idee hebben gebracht. Als big pharma voor eenzelfde kankermedicijn tot wel anderhalf keer meer betaald krijgt in Duitsland dan in het Verenigd Koninkrijk, dan moeten lagere prijzen mogelijk zijn. De parallelle handel tussen landen onderling ondermijnt de marktmacht van farmaceuten en maakt lagere prijzen mogelijk. Ga maar na: in theorie zouden alle Europese landen hun medicijnen niet meer bij de farmaceut of diens groothandelaar inkopen, maar bij het land dat de laagste prijzen betaald. Er zou dan een markt met een centrale inkoper ontstaan. In de praktijk zou dit het Verenigd Koninkrijk zijn, waar de prijzen meestal het laagst liggen. De rest van europa wordt via tussenhandel voorzien van medicijnen. Toen Schippers dat plaatje voor zich zag, moest ze hebben bedacht dat een centrale Europese inkoop tegen Engelse prijzen ideaal zou zijn.

Haar tweede speerpunt is het breed toepassen van gepersonaliseerde medicijnen. Deze technologie bestaat al voor een klein aantal aandoeningen maar zou inderdaad veel breder kunnen worden toegepast. Het is een techniek om het DNA van een patiënt te matchen met een medicijn. Hieruit blijkt met grote zekerheid of de betreffende patiënt wel baat heeft van het medicijn. De gevolgen hiervan kunnen revolutionair zijn en veel kosten besparen. Een medicijn dat tot nog toe aan alle patiënten met een bepaalde ziekte word gegeven, zal dan slechts bij een deel van die patiënten worden toegediend. Onnodige want ineffectieve medicijnen worden dan niet meer verstrekt. Patiënten hebben geen onnodige bijwerkingen, verdoen minder kostbare tijd met het zoeken naar het voor hen juiste medicijn en Schippers hoeft minder medicijnen in te kopen. Gepersonaliseerde medicijnen via centrale inkoop. Klinkt als een Uber-model met een belangrijk verschil: minder verkochte pillen worden niet goedkoper om te maken en dus zal de prijs stijgen. Schippers plan zal met andere woorden leiden tot hogere prijzen voor minder medicijnen. En dat is juist goed!

 

 

 

 

 

 

Advertenties